دو هفته قبل از برداشت به بیشتر اتاق های رشد تجاری بروید و همه چیز خوب به نظر می رسد.
سایبان صاف است. رنگ یکنواخت است. اتاق بوی خوبی می دهد. از راهرو، احساس یک «دوی خوب» دیگر است. معمولاً زمانی است که تیمها احساس اعتماد به نفس میکنند - زیرا از نظر بصری، برش تمام کادرهای آشنا را بررسی میکند.
سپس برداشت اتفاق می افتد.
هنگامی که گیاهان بریده می شوند، خشک می شوند، کوتاه می شوند و روی میزها قرار می گیرند، تصویر متفاوتی ظاهر می شود. برخی از بخش ها به راحتی، متراکم و قابل پیش بینی تراشیده می شوند. دیگران احساس سبکی در دست دارند. برخی از گل ها ساختار را نگه می دارند. برخی دیگر سریعتر از حد انتظار فرو می ریزند. گزارش بازدهی هنوز قابل قبول به نظر می رسد، اما توزیع پشت این عدد داستانی درهم و برهم را نشان می دهد.
اکثر تولیدکنندگان این مشکل را یکنواختی نمیدانند. آنها آن را تنوع نرمال می نامند. اما در مقیاس بزرگ-تکرار{3}}کشت چرخه، این تغییر به ندرت تصادفی است. تقریباً همیشه به آنچه اتفاق افتاده است یا اتفاق نیفتاده است، بازمی گردد.داخل سایبان.
یکنواختی گیاه در داخل سایبان یکی از موضوعاتی است که همه حس می کنند اما تعداد کمی به وضوح تعریف می کنند. در هنگام سبزی یا اوایل گل دهی برای جلب توجه فریاد نمی زند. در داشبورد به طور تمیز نشان داده نمی شود. با این حال، بی سر و صدا تعیین می کند که واقعاً نتایج برداشت چقدر قابل پیش بینی است.
چرا یکنواختی بصری در سطح سایبان گمراه کننده است؟
یکی از رایج ترین اشتباهات در کشت تجاری، برابر کردن یک تاج مسطح و یکنواخت با یکنواختی واقعی گیاه است.
از بالا، بسیاری از اتاق ها یکسان به نظر می رسند. ارتفاعات کنترل می شود. آموزش ثابت به نظر می رسد. نقشههای PPFD سطح-بالا تمیز باز میگردند. اما یکنواختی بصری یک سیگنال سطح-سطح است. به شما می گوید گیاهان به همان ارتفاع رسیده اند. این به شما نمی گوید که آنها چقدر یکنواخت اجرا می کنند.
در داخل سایبان های متراکم، هنگامی که نور شروع به تعامل با ساختار می کند، شرایط رشد به سرعت از هم جدا می شود. همپوشانی برگ ها، زوایای شاخه، سایه های جریان هوا، و موقعیت ریز-همه ترکیبات در زمان بلوغ گیاهان. دو گیاه می توانند از بالا یکسان به نظر برسند و همچنان در پایین بسیار متفاوت رفتار کنند. به همین دلیل است که نتایج برداشت اغلب با آنچه تولیدکنندگان فکر میکردند که مدیریت میکنند، ارتباطی ندارد. این سیستم یکنواخت به نظر می رسید، اما عملکرد یکسان نبود.
یکنواختی واقعی مربوط به میانگین ها نیست. این در مورد این است که چگونه نتایج به طور فشرده در کنار هم قرار می گیرند. و این خوشه بندی - یا عدم وجود آن - در داخل تاج پوشش مدتها قبل از روز برداشت مشخص می شود.
یکنواختی در مورد کنترل واریانس است، نه اوج عملکرد
وقتی پرورش دهندگان در مورد بهبود عملکرد صحبت می کنند، گفتگو معمولاً بر روی افزایش اعداد متمرکز می شود. نور بیشتر گرم بیشتر در هر فوت مربع. خروجی بیشتر در هر چرخه
یکنواختی متفاوت عمل می کند. یکنواختی به معنای بهتر کردن بهترین گیاهان نیست. این در مورد جلوگیری از عقب افتادن بیش از حد ضعیف ترین گیاهان - یا ضعیف ترین مناطق - است.
در اتاقهای رشد واقعی، نتایج برداشت زمانی از بین میرود که واریانس از کنترل خارج شود. برخی از مناطق بیش از حد عمل می کنند. برخی دیگر به اندازه کافی ضعیف عمل می کنند تا پیرایش، درجه بندی و برنامه ریزی را پیچیده کنند. میانگین ممکن است هنوز خوب به نظر برسد، اما گسترش گسترش می یابد.
اینجاست که یکنواختی گیاه از نظر عملیاتی مهم می شود. مدیریت اتاقی با اوج بازده کمی کمتر اما واریانس کم بسیار راحت تر از اتاقی با اوج و پایین تر است.
پرورش دهندگان این را در هنگام برداشت احساس می کنند. تیم های ترمیم بلافاصله آن را احساس می کنند. مدیران زمانی احساس می کنند که دسته ها با پیش بینی ها مطابقت ندارند. یکنواختی انتزاعی نیست - به صورت اصطکاک در کل عملیات نشان داده می شود.
جایی که یکنواختی واقعاً از بین می رود: داخل سایبان
یکنواختی به ندرت به دلیل آنچه در بالای سایبان اتفاق می افتد فرو می ریزد. سیستمهای نورپردازی مدرن{1}}در حال حاضر در ارائه نور ثابت در سطح سایبان خوب هستند.
خرابی معمولاً پس از ورود نور به سایبان اتفاق می افتد.
همانطور که گیاهان زیست توده را روی هم می چینند، تضعیف نور تسریع می شود. تفاوت های ساختاری کوچک باعث ایجاد شکاف های عملکردی بزرگ می شود. شاخه هایی که در طول سبزی یکسان به نظر می رسیدند، پس از افزایش تراکم گل، واکنش متفاوتی نشان می دهند. مناطق تحتانی و میانی{3}}به طور فزاینده ای نسبت به موقعیت یابی حساس می شوند.
به همین دلیل است که نور زیر سایهبان - برای رقابت با نورپردازی بالا وجود ندارد، بلکه برای تثبیت محیطی که در آن یکنواختی شکنندهترین است.
نورپردازی تحت سایبان سعی نمی کند بر سیستم غلبه کند. در عوض، شدت نابرابری های داخلی را کاهش می دهد. با معرفی نور تکمیلی کنترلشده در زوایای پایینتر، نور زیر سایهبان جریمه تفاوتهای ساختاری جزئی را که بهطور طبیعی در کشت-در مقیاس بزرگ رخ میدهد، کاهش میدهد.
همچنین به همین دلیل است که اضافه کردن توان بالاتر به ندرت مشکلات یکنواختی را برطرف می کند. اغلب کنتراست را به جای کاهش آن افزایش می دهد. یکنواختی از بین نمی رود زیرا در کل نور کافی وجود ندارد. از بین می رود زیرا توزیع نور در داخل سایبان ناهموار و نابخشودنی می شود.
چگونه یکنواختی نتایج برداشت را شکل می دهد
نتایج برداشت به ندرت توسط بهترین گل های اتاق تعریف می شود. آنها با این که چه مقدار از اتاق در نوارهای با کیفیت قابل پیش بینی قرار می گیرد تعریف می شوند.
هنگامی که یکنواختی بالا باشد، نتایج برداشت پایدار است. سرعت برش ثابت است. تصمیمات درجه بندی واضح تر است. پیشبینیهای بازده بیشتر با واقعیت همسو میشوند. وقتی یکنواختی کم باشد، هر برداشت کمی آشفته به نظر می رسد. برخی از بخش ها فراتر از انتظارات هستند. دیگران نیاز به مصالحه دارند. استانداردهای درجه بندی منحرف می شوند زیرا مواد موارد بسیار مرزی را در بر می گیرند.
به همین دلیل است که یکنواختی نتایج برداشت را با اطمینان بیشتری نسبت به اعداد بازده مشخص می کند. عملکرد می تواند در یک اجرا افزایش یابد. یکنواختی خود را در چرخه های متعدد ثابت می کند. امکاناتی که یکنواختی سایبان داخلی را بهبود می بخشند، اغلب چیزی ظریف اما مهم را گزارش می دهند: شگفتی های کمتر. برداشت ها دیگر احساس ارزشیابی نمی کنند و شروع به احساس تایید می کنند. اینجاست که یکنواختی یک مفهوم بیولوژیکی نیست و تبدیل به مفهومی عملیاتی می شود. در این مقاله به چگونگی نمایان شدن این تغییر در هنگام برداشت-و چرایی اهمیت آن برای تسهیلات تجاری-عمیقتر میپردازیم:روشنایی تحت سایبان و سازگاری برداشت در اتاقهای رشد تجاری شاهدانه
چرا یکنواختی خطای انسانی و خستگی تصمیم را کاهش می دهد؟
یکی از تأثیرات یکنواختی که کمتر مورد توجه قرار می گیرد این است که چقدر فشار را از افراد خارج می کند. هنگامی که عملکرد کارخانه به طور گسترده ای متفاوت است، تصمیم گیری ها ذهنی می شوند. خدمه تریم بداهه می گویند. درجه بندی متناقض می شود. مدیران زمانی را صرف حل و فصل اختلافاتی می کنند که از ابتدا نباید وجود داشته باشد.
یکنواختی تصمیم گیری را حذف نمی کند. تصمیم گیری را آسان تر می کند.
وقتی گل ها به طور مشابه رفتار می کنند، استانداردها پابرجا هستند. تصمیمات آموزشی در بالادست ریسک کمتری دارند. گردش کار پس از برداشت{2}}به طور طبیعی سخت تر می شود زیرا موارد لبه کمتری نیاز به توجه دارند. به همین دلیل است که بهبود یکنواختی اغلب بهعنوان کمکهای عملیاتی به نظر میرسد تا پیشرفتهای فنی. تیمها سریعتر حرکت میکنند نه به این دلیل که بیشتر تحت فشار قرار میگیرند، بلکه به این دلیل که سیستم در برابر آنها کار نمیکند.
چرا یکنواختی به عنوان مقیاس امکانات اهمیت بیشتری دارد؟
اتاق های رشد کوچک می توانند از یکنواختی ضعیف دوام بیاورند. مردم جبران می کنند. تجربه جاهای خالی را پر می کند. ضررها جذب می شوند.
در مقیاس، همان شکاف ها به مشکلات ساختاری تبدیل می شوند. با افزایش تعداد اتاق ها، نیروی کار توزیع می شود. شهود فردی وزن کمتری دارد. واریانس دیگر قابل مدیریت نیست و شروع به گران شدن می کند. به همین دلیل است که یکنواختی پیش نیاز مقیاس است، نه یک تجمل. سیستم هایی که به اجرای کامل متکی هستند با افزایش اندازه خراب می شوند. سیستم هایی که تنوع را تحمل می کنند زنده می مانند.
نورپردازی زیر سایبان به عنوان یک لایه تثبیت کننده در این واقعیت قرار می گیرد. این جایگزین طراحی خوب یا کشت منظم نمی شود. تحمل سیستم را در برابر عیوب-در دنیای واقعی افزایش میدهد.
روشنایی زیر سایبان یک راه حل جهانی نیست و نباید آن را به عنوان یکی قرار داد. در محیطهایی که چگالی سایبان زیاد است، فضای عمودی محدود است، و قوام بیشتر از فشار دادن حداکثر خروجی مطلق از بالا اهمیت دارد.
در این شرایط،تحت سایبان رشد نورسیستم ها به عنوان تثبیت کننده های داخلی عمل می کنند. آنها کمک میکنند- و{2}}عملکرد سایبان متوسط و پایینتر به میانگین اتاق نزدیکتر شود و به جای تعقیب افراط، واریانس تنگتر شود.
درJT Grow Light (JTGL)، نورپردازی زیر سایبان دقیقاً با در نظر گرفتن این مورد توسعه یافته است. تمرکز بر وات بیش از حد نیست، بلکه بر توزیع کنترل شده ای است که به طور تمیز در سیستم های رک تجاری و چیدمان های متراکم ادغام می شود.
راهحلهای زیر سایهبان LED رشد نور JTGL برای تکمیل نورپردازی بالا طراحی شدهاند، نه رقابت با آن - که به نواحی سایهبان داخلی که در آن یکنواختی به مرور زمان از بین میرود، طراحی شدهاند.
