هر پرورش دهنده باتجربه ای با این وضعیت مواجه شده است، حتی اگر در ابتدا آن را "مشکل یکنواختی" نامیده باشند.
- همان رقم
- همان دسته
- همان مواد مغذی
- برنامه آبیاری یکسان
- همان نورپردازی بالا
با این حال، وقتی برداشت فرا می رسد، نتایج به نظر نمی رسد که متعلق به یک اتاق باشد. گلهای بالایی متراکم و طبق برنامه بالغ می شوند. گل های پایین تر سبک تر، کندتر و کمتر قابل پیش بینی هستند. کوتاه کردن زمان بیشتری می برد. توده های مرتب سازی بزرگتر می شوند. ممکن است عدد بازده روی کاغذ همچنان قابل قبول به نظر برسد، اماتوزیع با کیفیتدر داخل آن بازده شروع به رانش می کند.
این معمولاً زمانی است که افراد شروع به سرزنش جزئیات مدیریت{0}}زمان‌بندی برگ‌زدایی، منحنی‌های تغذیه، تکنیک‌های آموزشی می‌کنند. گاهی اوقات آن عوامل مهم هستند. اما در بسیاری از امکانات مدرن، علت اصلی بسیار ساده تر و پذیرفتن آن بسیار دشوارتر است:زمانی که توزیع نور در داخل گیاه از نظر ساختاری ناهموار می شود، یکنواختی از بین می رود.
نورپردازی زیر سایه‌بان با قوی‌تر کردن گیاهان این مشکل را حل نمی‌کند. آن را با شبیه سازی بیشتر گیاهان حل می کند.
چرا یکنواختی به گلوگاه واقعی در تسهیلات بالغ تبدیل می شود؟
عملیات رشد اولیه-به دنبال اوج بازدهی است. آنها موفقیت را با بهترین-بالاهای ظاهری و بالاترین اعداد PPFD که می توانند بدون سوزاندن گیاهان به دست آورند، می سنجند. امکانات بالغ متفاوت فکر می کنند.
هنگامی که مقیاس افزایش می یابد، بزرگترین دشمن دیگر نور ناکافی نیست-این ناسازگاری است. توسعه نابرابر نیروی کار اضافی را مجبور می کند، زمان برداشت را پیچیده می کند و قابلیت پیش بینی را در طول چرخه کاهش می دهد. حتی از دست دادن یکنواختی کوچک در صورت تکرار در ده‌ها اتاق و برداشت‌های متعدد در سال به سرعت ترکیب می‌شود. یکنواختی یک معیار آرایشی نیست. مستقیماً تأثیر می گذارد:
- راندمان برداشت
- ثبات درجه بندی محصول
- هزینه نیروی کار در هر واحد
- دقت برنامه ریزی برای پردازش پایین دست
و با این حال، مشکلات یکنواختی اغلب به عنوان مسائل ثانویه تلقی می شوند که تنها پس از ظاهر شدن شکایات عملکرد یا کیفیت مورد بررسی قرار می گیرند. در آن نقطه، علت ساختاری در حال حاضر برای هفته ها وجود داشته است.
یکنواختی یک نتیجه ساختاری است، نه یک ویژگی مدیریتی
یکی از رایج‌ترین سوء تفاهم‌ها در این صنعت، این باور است که یکنواختی را می‌توان «مدیریت کرد».
- پرورش دهندگان SOPهای سخت تری را امتحان می کنند.
- هرس تهاجمی تر
- تغذیه دقیق تر
اینها می توانند در حاشیه کمک کنند، اما نمی توانند بر عدم تعادل ساختاری در قرار گرفتن در معرض نور غلبه کنند. در سطح کارخانه، یکنواختی به روش های بسیار مشخص نشان می دهد:
- سازگاری طول میانگره
- مشارکت محل های گل پایین در رشد مولد
- تراکم جوانه مشابه در مناطق عمودی
- پنجره باریک بلوغ در یک گیاه
هنگامی که قرار گرفتن در معرض نور در داخل گیاه ناپیوسته باشد، رشد نیز ناپیوسته می شود. گیاهان مناطقی را که نور کافی و پایدار دریافت می کنند در اولویت قرار می دهند و سرمایه گذاری را در مناطقی که دریافت نمی کنند کاهش می دهند. این یک اشتباه توسط پرورش دهنده نیست. این اقتصاد پایه گیاهی است.
چرا نورپردازی بالا به طور طبیعی شکاف های یکنواختی ایجاد می کند؟
نورپردازی بالا کارآمد، مقیاس پذیر و ضروری است. اما یک ویژگی اجتناب ناپذیر دارد: شیب عمودی ایجاد می کند. در سایبان های باز، این شیب ها ملایم هستند. با افزایش تراکم تاج پوشش، آنها شدید می شوند.
برگهای بالایی برای مدت طولانی نور پایدار و با شدت{0} بالا دریافت می کنند. مناطق میانی نوسان دارند. مناطق پایین تر اغلب در بیشتر ساعات روز زیر آستانه های موثر فتوسنتزی قرار می گیرند. با گذشت زمان، گیاهان با این عدم تعادل سازگار می شوند. نتیجه یک الگوی آشنا است:
- منابع به سمت بالا متمرکز می شوند
- سایت های پایین تر هم از نظر اندازه و هم از نظر زمان بندی عقب هستند
- کل-توسعه گیاه به چندین "منطقه" تقسیم می شود
به همین دلیل است که یکنواختی تقریباً همیشه از پایین به بالا شکست می خورد. سایبان پایینی اولین ناحیه ای است که زمان بندی رشد در آن متفاوت می شود، حتی زمانی که قسمت بالایی کاملاً به نظر می رسد. افزودن نور بیشتر در بالا این گرادیان را حذف نمی کند. آن را تیز می کند.
آنچه در زیر{0}}روشنایی سایبان در واقع در داخل گیاه تغییر می کند
روشنایی زیر سایبان در نقطه ای که ابتدا یکنواختی می شکند، دخالت می کند. به جای فشار دادن انرژی بیشتر به برگهای بالایی که از قبل اشباع شده‌اند، نور زیر سایه‌بان رشد می‌کند، فوتون‌های قابل استفاده را مستقیماً به مناطقی وارد می‌کند که از نظر ساختاری از نور بالا-پایین حذف شده‌اند. هدف همخوانی با شدت سایبان بالا نیست، بلکه هدف قرار دادن مناطق پایین تر به یکبرد پایدار و موثر. هنگامی که این اتفاق می افتد، چندین تغییر ظریف اما مهم در داخل گیاه رخ می دهد:
- سایت‌های گل پایین‌تر دوباره- وارد فتوسنتز فعال می‌شوند
- تخصیص منابع سنگین تر می شود-
- زمان رشد بین مناطق سفت می شود
- قبل از اینکه اختلاف وزن ظاهر شود، تفاوت های ساختاری کاهش می یابد
این آخرین نکته اغلب نادیده گرفته می شود.بهبود یکنواختی معمولاً ابتدا در ساختار گیاه و بعداً در وزن برداشت ظاهر می شود.
پرورش دهندگان قبل از مشاهده تغییرات چشمگیر عملکرد متوجه فاصله گره های تنگ تر، تشکیل جوانه های سازگارتر و انتقال عمودی نرم تر می شوند. این همگرایی ساختاری پایه یکنواختی است.
چرا یکنواختی کل جریان تولید را بهبود می بخشد؟
هنگامی که نورپردازی زیر{0}}سایه‌پوش با موفقیت یکنواختی را بهبود می‌بخشد، مزایای آن بسیار فراتر از گیاهان منفرد است.
- پنجره های برداشت باریک است.
- گل های پایین تر به گل های بالایی نزدیک تر می شوند.
- تلاش مرتب سازی و پیرایش کاهش می یابد.
- کنترل تغییرپذیری دسته‌ای{0}}به-دسته‌ای آسان‌تر می‌شود.
این دستاوردها همیشه در یک چرخه چشمگیر به نظر نمی رسند. ارزش واقعی آنها در طول زمان ظاهر می شود، زیرا برنامه ریزی قابل اطمینان تر می شود و نویز عملیاتی کاهش می یابد. به همین دلیل است که اپراتورهای باتجربه به ندرت تحت نور سایبان بر اساس ادعای اوج بازده ارزیابی می کنند. بر اساس آن ارزیابی می کنندثبات. این دستاوردهای یکنواختی ریشه در تغییرات عمیق تر داردساختار گیاهی که توسط روشنایی زیر{0} سایبان هدایت می‌شود.
وقتی زیر{0}}نور سایبان یکنواختی را بهبود نمی‌بخشد
مهم است که در این مورد شفاف باشید. روشنایی زیر سایبان یک راه حل جهانی نیست. شرایطی وجود دارد که تأثیر آن بر یکنواختی حداقل است:
- سایبان ها در حال حاضر باز هستند و{0}}به خوبی مدیریت می شوند
- ارتفاع و تراکم گیاه به شدت کنترل می شود
- مسائل یکنواختی از تغذیه، ژنتیک یا جریان هوا ناشی می شود
- مناطق پایین تر از قبل نور منعکس شده یا جانبی کافی دریافت می کنند
در این موارد، اضافه کردن LED در زیر لامپ های سایبان ممکن است پیچیدگی را بدون حل مشکل اساسی ایجاد کند. شناخت این محدودیت‌ها برای تصمیم‌گیری‌های معتبر-باعملکرد ضروری است.
یکنواختی-طراحی گرا: دیدگاه سازنده
از نقطه نظر منبع-سازنده،زیر -روشنایی سایبانطراحی شده برای یکنواختی بسیار متفاوت از نور طراحی شده برای تحت تاثیر قرار دادن روی کاغذ است.
درچراغ رشد JT، پروژه‌های زیر{0}}سایبان به عنوان بخشی از یک سیستم مورد بررسی قرار می‌گیرند، نه به عنوان وسایل مستقل. یکنواختی هدف طراحی است، نه خروجی خام.
به همین دلیل است که چندین اولویت طراحی بیشتر از وات عنوان مهم هستند:
- توزیع تیر که با هندسه سایبان مطابقت دارد
- گزینه های انتشار گسترده تر، مانند 240 درجه، برای پوشش صاف تر در مناطق پایین تر
- خروجی طیفی پایدار که به جای افزایش رشد تهاجمی، از توسعه پایدار پشتیبانی می کند
- IP66{1}}میزان حفاظت برای اطمینان از قابلیت اطمینان طولانی مدت در محیط‌های با رطوبت بالا-و شستشو
یکنواختی-راه‌حل‌های نور رشد LED زیر سایه‌بان باید بی‌صدا در پس‌زمینه، چرخه به چرخه، بدون ایجاد نگرانی در تعمیر و نگهداری یا ایمنی کار کنند. وقتی روشنایی به جای یک افزودنی-به یک جزء ساختاری سیستم تبدیل می‌شود، یکنواختی به طور طبیعی دنبال می‌شود.
یکنواختی جایی است که کارایی قابل مشاهده است
نورپردازی زیر{0}}تعریف نمی‌کند که گیاه چه کاری را در بهترین حالت ممکن انجام دهد. باز تعریف می کند که چه مقدار از گیاه مجاز به عملکرد خوب است.
در اتاق‌های رشد مدرن، جایی که تراکم، مقیاس و قابلیت پیش‌بینی بیش از هر زمان دیگری اهمیت دارد، یکنواختی یک نگرانی ثانویه نیست. این نتیجه قابل مشاهده یک سیستم-به خوبی تراز شده است.
محلول‌های نوری زیر سایه‌بان با اصلاح عدم تعادل ساختاری که نور بالا به تنهایی قادر به رفع آن نیست، بر یکنواختی تأثیر می‌گذارد. هنگامی که آنها با دقت به کار می روند، نه تنها جوانه های پایین تر را بهبود می بخشند- بلکه کل گیاه را دوباره به همگام می کنند.
و به همین دلیل است که یکنواختی، نه اوج عملکرد، به طور فزاینده ای موفقیت در کشت تجاری را تعریف می کند.نور رشد زیر سایه‌دار فقط زمانی کار می‌کند که به عنوان یک لایه در یک استراتژی روشنایی لایه‌ای گسترده‌تر در نظر گرفته شود.
