تقریباً هر پرورشدهندهای که در یک مرکز{0}}سقف پایین کار کرده است، همین ناراحتی را به خاطر میآورد.
طرح نور بررسی می شود.
اعداد PPFD به هدف برخورد می کنند.
وسایل تا جایی که ایمنی اجازه می دهد نزدیک نصب می شوند.
و با این حال، عملکرد هرگز کاملاً تثبیت نمی شود.
برگهای بالایی زودتر از حد انتظار استرس را نشان می دهند. جوانه های پایین چرخه به چرخه عقب می مانند. اختلاف ارتفاع کوچک بین گیاهان باعث ایجاد شکاف های عملکردی بزرگ می شود. تنظیمات به طور موقت کمک می کنند، اما سیستم هرگز احساس "آرامش" نمی کند.
در آن نقطه، بیشتر مکالمات حول محورها می چرخد: خروجی قوی تر، طیف متفاوت، فاصله کمتر.
مسئله واقعی نور نیست. سقف است.
امکانات با ارتفاع سقف محدود حقیقتی را آشکار می کند که اتاق های بلندتر می توانند پنهان کنند:زمانی که فضای عمودی فشرده می شود، مفروضات نورپردازی سنتی از{0}پایین خیلی زودتر شکسته می شوند. اینجاست کهزیر سایه بان رشد نورسیستم ها دیگر پیشرفت های اختیاری نیستند و تبدیل به ابزارهای استراتژیک می شوند.
ارتفاع سقف محدود یک نقص نیست - یک محدودیت سخت است
ارتفاع پایین سقف اغلب به عنوان یک نقص طراحی در نظر گرفته می شود، چیزی که باید با تجهیزات بهتر در اطراف آن کار کرد. در واقع، این یک محدودیت ساختاری است که کل محیط روشنایی را تغییر شکل می دهد. وقتی فضای عمودی محدود است:
- وسایل ایمن-تا-فاصله سایبان کوچک میشود
- بافر حرارتی بالای سایبان ناپدید می شود
- شدت نور سریعتر متمرکز می شود
- اختلاف ارتفاع کوچک تقویت می شود
اتاق تحمل خود را برای خطا از دست می دهد. در تأسیسات بلندتر، نورپردازی بالا فضایی برای «نفس کشیدن» دارد. نور می تواند پخش شود، مخلوط شود و قبل از رسیدن به سایبان نرم شود. در اتاقهای{3}}سقف پایین، این بافر از بین رفته است. نور و گرما با هم می رسند، شدید و ناهموار.
درک این تغییر بسیار مهم است. ارتفاع کم سقف تقاضای روشنایی را کاهش نمی دهدنحوه انتقال نور را تغییر می دهد.
چرا نورپردازی بالا در اتاقهای{0}سقف پایین سریعتر به محدودیتهای خود میرسد؟
یک تصور غلط رایج این است که سقفهای پایینتر بهطور خودکار کارایی روشنایی را بهبود میبخشند، زیرا وسایل نزدیکتر به گیاهان مینشینند.
در عمل اغلب برعکس این اتفاق می افتد. با فضای سر محدود:
- نور بالا زودتر به حد اشباع می رسد
- برگ های بالایی انرژی اضافی را به سرعت جذب می کنند
- استرس گرمایی استرس سبک را ترکیب می کند
- مناطق سایبان پایین تر سود کمی دارند
سیستم بسیار-سنگین میشود. فاصله بین "نور کافی" و "نور خیلی زیاد" به طور چشمگیری کاهش می یابد. در نتیجه، افزایش شدت نور بالا به جای موثر، مخاطره آمیز می شود.
این لحظه ای است که بسیاری از امکانات متوقف می شوند. سقف از تنظیم رو به بالا جلوگیری می کند و فشار بیشتر فقط ناپایداری را بدتر می کند.
در این محیط ها مشکل دیگر برق نیست. هستجهت و توزیع.
وقتی نمیتوانید بالا بروید، باید به طرفین بروید
ارتفاع کم سقف یکی از مهمترین متغیرهای روشنایی را حذف می کند: فاصله عمودی. آنچه باقی می ماند کنترل مسیر است.
اگر نور نمی تواند با خیال راحت از بالا به سمت پایین حرکت کند، باید از زوایای مختلف وارد سایبان شود. این نقش اساسی استزیر نور سایباندر امکانات سقف پایین-.
با معرفی مسیرهای نور جانبی یا رو به بالا{0}}LED زیر چراغ های سایبانباز کردن دسترسی به مناطقی که نور بالا دیگر نمی تواند بدون ایجاد استرس به آنها برسد.
این در مورد اضافه کردن روشنایی نیست.
در مورد استبازیابی دسترسی.
مناطق تحت پوشش پایینی که قبلاً به فوتون های پراکنده وابسته بودند ورودی عمدی و کنترل شده را دریافت می کنند. سیستم روشنایی به جای تک جهتی- چند جهتی می شود. هنگامی که این تغییر اتفاق می افتد، روشنایی با سقف متوقف می شود و شروع به کار در اطراف آن می کند.
سقف های پایین خطر یکنواختی را تقویت می کنند، نه فقط از دست دادن بازده
یکی از اثرات نادیده گرفته شده ارتفاع محدود سقف این است که چقدر تنوع را به شدت افزایش می دهد.
در اتاق های بلند، تفاوت های کوچک در ارتفاع یا فاصله بوته اغلب با فاصله جذب می شود. در اتاقهای{1}}سقف پایین، همین تفاوتها تعیینکننده میشوند.
چند سانتی متر تغییر ارتفاع می تواند به این معنی باشد:
- تفاوت های قابل توجه PPFD
- توزیع نابرابر تنش
- تسریع واگرایی بین گیاهان
عملکرد سایبان پایین تر اولین مصدوم می شود. به همین دلیل است که تاسیسات با ارتفاع سقف محدود اغلب با ثبات بیشتر از بازده مطلق مشکل دارند.زیر سایه بان رشد نورسیستم ها با فشرده سازی تنوع این مشکل را برطرف می کنند. به جای تکیه بر نور بازتابیده یا باقیمانده، مناطق پایین تر نوردهی مستقیم و قابل پیش بینی دریافت می کنند.
نتیجه لزوما اوج خروجی بالاتر نیست، اماگسترش عملکرد باریکتر- یک مزیت حیاتی در محیط های محدود.
روشنایی و گرما در تسهیلات{0}سقف پایین جدایی ناپذیر می شوند
در اتاق هایی با فاصله عمودی محدود، نور و گرما به صورت بسته وارد می شود.
وسایل نزدیکتر می نشینند. گرمای تابشی فضای کمتری برای دفع دارد. مدیریت الگوهای جریان هوا در بالای سایبان دشوارتر است.
این یک اثر ترکیبی ایجاد می کند: برگ های بالایی هم شدت نور بالا و هم بار حرارتی بالا را تجربه می کنند، در حالی که مناطق پایین تر نسبتاً گرسنه باقی می مانند.
این محدودیت ها اغلب به طور کامل مجبور می شوندطرز فکر چیدمان متفاوتهنگامی که نور زیر{0}}سایبانی معرفی می شود. نورپردازی زیر سایبان، توزیع مجدد ظریف اما مهم بار را معرفی می کند. با انتقال بخشی از رشد{3}}که انرژی را از بالای سایبان دور میکند، اتکای سیستم به شدت بالا را کاهش میدهد.
این چالشهای گرما را از بین نمیبرد، اما آن را برطرف میکنددر جایی که فشار اعمال می شود دوباره تعادل ایجاد می کند.
برای بسیاری از تسهیلات سقف پایین-، این توزیع مجدد چیزی است که به سیستم اجازه می دهد تا پایدار شود.
اشتباهات طراحی زمانی که فضا محدود است مجازات بیشتری دارند
نورپردازی زیر سایبان در تأسیسات سقف پایین نیازمند مهار و دقت است. از آنجا که وسایل نزدیک به کارخانه کار می کنند، اشتباهات بزرگ می شوند:
- قدرت بیش از حد باعث استرس موضعی می شود
- پرتوهای باریک نقاط داغ ایجاد می کنند
- جایگذاری نامناسب در جریان کار اختلال ایجاد می کند
- طراحی حرارتی ناکافی طول عمر را کوتاه می کند
در این محیط ها، بیشتر به ندرت بهتر است. موثرزیر سایبان LED رشد نوراولویت بندی سیستم ها:
- توزیع تیر عریض و کنترل شده
- خروجی متوسط مناسب برای مجاورت نزدیک
- پروفایل های فیزیکی که به طور تمیز با ردیف ها یا قفسه ها ادغام می شوند
- عملکرد پایدار در ساعات طولانی کار
اینجاست که تجربه سازنده اهمیت دارد. درچراغ رشد JTپروژههای سقف پایین-زیر سایبان به عنوان چالشهای طرحبندی مورد بررسی قرار میگیرند، نه تعویض محصول. طراحی فیکسچر، هندسه تیر و یکپارچگی همراه با ارتفاع سایبان و الزامات دسترسی در نظر گرفته می شود.
هنگامی که نور سایبان به این شکل طراحی می شود، به جای معرفی نقاط استرس جدید، پایداری را افزایش می دهد.
هنگامی که نورپردازی زیر سایبان انجام می شودنهدر اتاقهای{0}کم سقف معنا پیدا کنید
این مرز مهم است. ارتفاع محدود سقف به تنهایی به طور خودکار نور سایبان را توجیه نمی کند.
اگر:
- تراکم سایبان هنوز کم است
- ساختار گیاه باز و به خوبی مدیریت می شود
- مشکلات عملکرد ناشی از جریان هوا یا تغذیه است
- تاسیسات عملیات اولیه را تثبیت نکرده است
سپس اضافه کردن نورهای زیر سایبان ممکن است پیچیدگی را بدون ارائه مزایای معنادار افزایش دهد.
در تأسیسات سقف پایین، نورپردازی زیر سایبان بهترین کار را داردزمانی که سیستم از قبل به حدود ساختاری خود نزدیک شده باشد.
خیلی زود استفاده می شود، توجه را از پیشرفت های اساسی منحرف می کند. با استفاده در لحظه مناسب، به یک نیروی تثبیت کننده تبدیل می شود.
ارتفاع پایین سقف باعث تغییر استراتژیک در تفکر روشنایی می شود
مهمترین اثر محدودیت ارتفاع سقف فنی نیست. مفهومی است.
اتاقهای بلند اجازه میدهند که نور یک جهته-بیش از آنچه باید ادامه داشته باشد. اتاقهای{2}}سقف پایین این توهم را به سرعت برطرف میکنند.
هنگامی که بافر عمودی از بین رفت، استراتژی روشنایی باید تکامل یابد.
به جای اینکه بپرسیم چگونه نور بیشتری را از بالا فشار دهیم، این سوال پیش میآید:
چگونه نور را هوشمندانه تر توزیع کنیم؟
کدام مناطق از نظر ساختاری نادیده گرفته می شوند؟
چگونه استرس را بدون قربانی کردن بهره وری کاهش دهیم؟
زیر نور سایباندقیقاً به این دلیل وجود دارد که این سؤالات واقعی هستند.
این یک راه حل نیست.
پاسخی به واقعیت فیزیکی است.
سقف های پایین استانداردها را پایین نمی آورند - آنها را بالا می برند
تسهیلات با ارتفاع سقف محدود اغلب به عنوان محیط های در معرض خطر تلقی می شوند.
آنها در عمل انضباط بالاتری را می طلبند.
حاشیه خطا کمتر است.
تحمل کمتر برای عدم تعادل
فضای کمتری برای پنهان کردن ناکارآمدی ها.
سیستمهای نوری زیر سایهبان به این امکانات کمک میکنند تا با تغییر نور از یک رویکرد{0}} بیرحمانه به یک سیستم طراحیشده، با این چالش مقابله کنند.
وقتی فضای عمودی محدود است، نور باید عمدی باشد.
جهت مهم است.
توزیع اهمیت دارد.
ساختار مهم است.
به همین دلیل است که نورپردازی زیر سایهبان فقط در-تاسیسات سقف پایین - مفید نیست، بلکه اغلب نقطهای است که نور در نهایت با واقعیت همسو میشود.نور رشد زیر سایهدار فقط زمانی کار میکند که به عنوان یک لایه در یک استراتژی روشنایی لایهای گستردهتر در نظر گرفته شود.
