بیشتر پرورش دهندگان نصب نمی کنندزیر نور سایبانزیرا آنها پیچیدگی بیشتری می خواهند.
آنها آن را نصب می کنند زیرا نقاط ضعف کمتر، ساختار بهتر و نتایج قابل پیش بینی بیشتر می خواهند. روی کاغذ، اضافه کردنتحت سایبان رشد نوربه نظر می رسد یک ارتقاء تمیز است: سایبان پایینی را فعال کنید، یکنواختی را بهبود بخشید و پتانسیل تلف شده را کاهش دهید.
در واقع، بسیاری از پرورش دهندگان پس از یک یا دو چرخه، چیزی ناخوشایند را کشف می کنند.
اتاق برای مدیریت سنگین تر به نظر می رسد.
کار روزانه بیشتر طول می کشد.
تصمیمات کمتر واضح می شوند، نه بیشتر.
و نتایج همیشه تلاش اضافی را توجیه نمی کند.
این مقاله درباره این نیست که بگوییم نورپردازی زیر سایهبان کار نمیکند. به وضوح - را در اتاق های مناسب، در زمان مناسب انجام می دهد. این در مورد موقعیت هایی است که پرورش دهندگان دوست ندارند در مورد آنها صحبت کنند:هنگامی که نور زیر سایه بان، پیچیدگی را بدون ارائه سود واقعی اضافه می کند.
زمانی که کارخانه قبلاً تصمیمات ساختاری خود را گرفته است
یکی از رایجترین دلایلی که نور سایبان نمیتواند ارزش ارائه کند، زمانبندی است.
در بسیاری از اتاقهای رشد، سایبان پایینی از نظر عملکردی مدتها قبل از روشن شدن چراغهای رشد LED زیر سایبان رها شده است. آب نبات چوبی تهاجمی، برنامه های فشرده گلدهی، و تخصیص سنگین انرژی از{1}پایین، گیاه را با انتخاب های بسیار کمی مواجه می کند.
در آن نقطه، نور سایبان پایینی ساختار را احیا نمی کند. این فقط آنچه را که قبلاً تصمیم گرفته شده را روشن می کند.
کارخانه دیگر ارزیابی نمی کند که کدام سایت های پایین تر را نگه دارد. در حال اجرای طرحی است که قبلاً قفل شده است. افزودن نور در این مرحله نتیجه را تغییر نمیدهد - فقط سیستم دیگری را اضافه میکند که نیاز به مدیریت، بازرسی و نگهداری دارد.
اینجاست که بسیاری از پرورش دهندگان بی سر و صدا به یک حقیقت مهم پی می برند:تنها زمانی اهمیت دارد که گیاه هنوز گزینه هایی داشته باشد. اگر سایبان پایین قبلاً نوشته شده باشد، هیچ مقدار نور گیاه را متقاعد به مذاکره مجدد نخواهد کرد.
چیدمان های فشرده که نمی توانند پیچیدگی اضافی را جذب کنند
موقعیت دیگری که در آن نور سایبان اغلب به جای ارزش اصطکاک می افزاید، در اتاق هایی است که قبلاً از نظر فضایی محدود شده اند.
اگر فاصله ردیفها تنگ باشد، گذرگاهها باریک باشند، یا دسترسی از قبل به خطر افتاده باشد، نور سایبان این مشکلات را حل نمیکند - آنها را تقویت میکند. چیزی که زمانی ناخوشایند بود خسته کننده می شود. آنچه زمانی قابل تحمل بود تبدیل به یک مانع روزانه می شود.
در این اتاق ها،LED زیر چراغ های سایبانفقط سایبان پایینی را فعال نکنید. آنها هر نقطه ضعفی را در چیدمان فعال می کنند. تعمیر و نگهداری بیشتر طول می کشد. تمیز کردن سخت تر می شود. کارهای ساده نیاز به هماهنگی بیشتری دارند.
پرورش دهندگان اغلب این تجربه را به عنوان اتاق "مقابله" توصیف می کنند. دلیلش این است که این فضا هرگز برای پشتیبانی از فعالیتهای پایینتر-سایبان طراحی نشده است. روشنایی زیر سایبان اتاق های تنگ را نمی شکند - آنها را تنبیه می کند.
وقتی پیچیدگی افزایش می یابد اما ساختار تغییر نمی کند
یکی از ناامیدکنندهترین نتایجی که کشاورزان گزارش میکنند، زمانی است که نور سایبان باعث افزایش حجم کار بدون ایجاد بهبود ساختاری قابل مشاهده میشود.
- وسایل بیشتر به معنای نقاط شکست بیشتر است.
- سیم کشی بیشتر به معنای بررسی بیشتر است.
- مناطق نور بیشتر به معنای متغیرهای بیشتری برای نظارت است.
با این حال پس از برداشت،
- سایبان زیر تا حد زیادی یکسان به نظر می رسد.
- رشد جوانه به طور معنی داری بهبود نیافته است.
- دستاوردهای یکنواختی حاشیه ای هستند.
- درجه بندی کیفیت ناسازگار است.
در این موارد، مشکل اجرا نیست. عدم تطابق استپیچیدگی تنها زمانی توجیه می شود که ساختار واقعاً تغییر کند.اگر روشنایی زیر سایهبان نحوه تخصیص منابع یا تکمیل مکانهای پایینتر توسط کارخانه را تغییر ندهد، بار مدیریتی اضافه شده سربار خالص میشود.
این درس سختی است زیرا کشاورزان را وادار می کند تا ایده پیشرفت تکنولوژیک را از پیشرفت عملی جدا کنند.
استفاده از نورپردازی تحت سایبان در مرحله رشد نادرست
یکی دیگر از منابع رایج ناامیدی، استقرار در زیر نور سایبان خیلی زود است.
در طول رشد رویشی، بیشتر گیاهان با نور پایینتر-سایبان محدود نمیشوند. ساختار هنوز در حال شکل گیری است، تسلط اپیکال قوی است و گیاه رشد ناکارآمدی را شروع نکرده است. در این مرحله،زیر نور سایباناغلب پاسخ کمی ایجاد می کند.
چراغ ها روشن می شوند. برق مصرف می شود. اما کارخانه واکنشی نشان نمی دهد. پرورش دهندگان گاهی اوقات این را به عنوان یک مسئله عملکرد تفسیر می کنند، در حالی که در واقعیت یک موضوع بیولوژیکی است. کارخانه به سادگی به نقطهای نرسیده است که سیگنالهای{4}}سایبان پایینتر اهمیت داشته باشند.
استفاده از روشنایی زیر سایهبان خیلی زود توسعه را تسریع نمیکند - ناامیدی را تسریع میکند.
اشتباهات پوشش و زاویه پرتو که نقاط کور جدید ایجاد می کند
همه خرابی های نور سایبان مربوط به زمان بندی یا چیدمان نیستند. برخی در مورد استراتژی پوشش هستند.
برنامه ریزی نادرست تحت-توزیع سایه بان می تواند مناطق فعال سازی ناهموار ایجاد کند. برخی از مناطق نور همپوشانی دریافت میکنند، در حالی که برخی دیگر کمتر-خدمتشده باقی میمانند. این امر به جای کاهش عدم اطمینان، تصمیمات بیشتری را ایجاد می کند.
پرورش دهندگان حدس می زنند که آیا تفاوت در رشد کمتر ژنتیکی، محیطی یا صرفاً مصنوعات نور ناهموار است.
این جایی است که انتخاب محصول اهمیت دارد، اما نه به روشی که اغلب بازاریابی پیشنهاد می کند. مسئله خروجی خام نیست. کنترل فضایی است
در پروژههای دنیای واقعی،-JTGL زیر نورهای رشد سایباناغلب انتخاب می شوند زیرا آنها ارائه می دهندگزینه های زاویه پرتو 120 درجه و 240 درجه، به پرورش دهندگان این امکان را می دهد که پوشش را با هندسه اتاق مطابقت دهند نه اینکه اتاق را مجبور به انطباق با وسایل ثابت کنند.
A 1زاویه پرتو 20 درجهمی تواند نشت را محدود کند و تداخل در چیدمان های تنگ را کاهش دهد، در حالی کهپوشش 240 درجهبه از بین بردن مناطق سایه در اتاق هایی با فاصله کافی کمک می کند. هدف ساده تر نیست - سوالات بی پاسخ کمتری است.
زمانی که نیروی کار افزایش مییابد اما وضوح عملیات نه
از دیدگاه یک کشاورز، کارایی نیروی کار اغلب قضاوت نهایی است.
اگر روشنایی زیر سایه بان زمان جستجو را افزایش دهد، تعمیر و نگهداری را پیچیده کند و نقاط بازرسی را بدون پیش بینی بیشتر نتایج اضافه کند، به یک منفی خالص تبدیل می شود.
وقتی تلاش به وضوح تبدیل می شود، پرورش دهندگان بدشان نمی آید سخت تر کار کنند. چیزی که آنها در برابر آن مقاومت می کنند این است که سخت تر کار کنند در حالی که احساس اطمینان کمتری دارند.
هنگامی که نورپردازی زیر سایه بان وظایفی را اضافه می کند اما ابهام را کاهش نمی دهد، هدف خود را شکست می دهد. به جای اهرم تبدیل به اصطکاک می شود.
استفاده از نورپردازی زیر سایبان به دلایل اشتباه
یکی از رایجترین دلایل - و کمتر مورد بحث - در زیر نورپردازی سایبان، پذیرش احساسی است.
پرورش دهندگان می بینند که همتایان از آن استفاده می کنند.
آنها می شنوند که در کنفرانس ها بحث می شود.
آنها آن را به عنوان یک "گام بعدی" قاب می بینند.
اما نیاز ساختاری به ندرت با همان شدت فشار بازار ارزیابی می شود.
نورپردازی زیر سایهبان اغلب زمانی که به کار گرفته میشود از کار میافتد، زیرا احساس میشود اجتنابناپذیر است، نه به این دلیل که اتاق واقعاً به آن نیاز دارد. پرورش دهندگان با تجربه یاد می گیرند که مکث کنند و سوالات سخت تری بپرسند: آیا سازه آماده است؟ آیا طرح آماده شده است؟ آیا تیم برای مدیریت پیچیدگی اضافه شده مجهز است؟
بدون پاسخهای روشن، اضافه کردن نورپردازی زیر سایهبان بهجای تصمیمی مبتنی بر ساختار، به یک عمل ایمان تبدیل میشود.
آنچه پرورش دهندگان باتجربه یاد می گیرند در عوض بپرسند
پس از چند چرخه دشوار، اکثر تولیدکنندگان معیارهای خود را اصلاح می کنند.
آنها دیگر نمی پرسند که آیا نور زیر سایه بان خوب است یا بد. آنها شروع به پرسیدن می کنند که آیا این تصمیم گیری{1}}را ساده می کند یا آن را پیچیده می کند.
اگر روشنایی زیر سایبان ساختار را شفاف می کند، ثبات را بهبود می بخشد و عدم قطعیت را کاهش می دهد، پیچیدگی اضافه ارزش آن را دارد. اگر حجم کار را بدون ارائه نتایج واضحتر افزایش دهد، نشانهای است که یک چیز اساسی نادرست است.
در بهترین حالت،زیر سایبان LED رشد نوردر مورد به حداکثر رساندن خروجی نیست. این در مورد به حداقل رساندن حدس و گمان است.
این به گیاهان کمک می کند تا به مکان های پایین تر متعهد شوند.
به تولیدکنندگان کمک می کند تا تصمیمات واضح تری بگیرند.
این کمک می کند تا اتاق ها با مجهولات کمتری کار کنند.
وقتی برعکس - را انجام میدهد، وقتی متغیرهای بیشتری ایجاد میکند تا حل میکند - بدون توجه به اینکه فناوری چقدر پیشرفته به نظر میرسد، قبلاً شکست خورده است.نور رشد زیر سایهدار فقط زمانی کار میکند که به عنوان یک لایه در یک استراتژی روشنایی لایهای گستردهتر در نظر گرفته شود.
