چرا هندسه چراغ ها در برنامه ریزی تهویه مطبوع برای اتاق های رشد بیشتر از وات مهم است

در طول برنامه ریزی اولیه تاسیسات، یک سوال بیش از هر سوال دیگری مطرح می شود: این اتاق باید چند وات کار کند؟

به نظر سوال درستی است. وات قابل اندازه گیری است. به خوبی در صفحات گسترده قرار می گیرد. حس کنترل را فراهم می کند. متأسفانه، وات به تنهایی توضیح چندانی در مورد نحوه رفتار اتاق رشد پس از حضور گیاهان نمی دهد.

سیستم های HVAC به کل وات پاسخ نمی دهند. آنها به توزیع گرما، مقاومت در برابر جریان هوا و انتشار رطوبت پاسخ می دهند. هر سه بیشتر با هندسه نور تعریف می شوند تا ورودی الکتریکی.

وات مصرف را توصیف می کند. هندسه پیامدها را تعریف می کند.

وات به شما می گوید چه مقدار انرژی وارد سیستم می شود. هندسه به شما می گوید که این انرژی کجا می رود.

چراغ های بزرگ و فشرده گرما را در حجم های فیزیکی کوچک متمرکز می کنند. حتی ال‌ای‌دی‌های بسیار کارآمد نیز می‌توانند موانع حرارتی را در بالای سایبان ایجاد کنند که جریان هوا را مختل کرده و رطوبت را به دام می‌اندازد. سیستم‌های HVAC ممکن است ظرفیت خنک‌کنندگی و رطوبت‌زدایی کافی داشته باشند، اما هوای مطبوع برای رسیدن به سطح برگ در جایی که بیشترین اهمیت را دارد تلاش می‌کند.

چراغ‌های با هندسه باز و بخش‌دار رفتار متفاوتی دارند. هوا می تواند از نور و اطراف آن عبور کند. لایه های مرزی راحت تر شکسته می شوند. رطوبت به جای انباشته شدن پراکنده می شود. از دیدگاه تهویه مطبوع، این تفاوت اغلب بر دستاوردهای حاشیه ای در بهره وری نور برتری دارد.

بسیاری از خرابی‌های جریان هوا، شکست‌های هندسی نورپردازی در مبدل هستند

هنگامی که اتاق ها با رطوبت یا فشار بیماری دست و پنجه نرم می کنند، جریان هوا اغلب مقصر شناخته می شود. طرفداران اضافه شدند. سرعت ها افزایش می یابد. مصرف انرژی افزایش می یابد.

در بسیاری از موارد، مشکل اساسی ساختاری است. طرح های نور متراکم مانع جریان هوا قبل از رسیدن به گیاهان می شود. سنسورها ممکن است میانگین های قابل قبولی را نشان دهند در حالی که ریزاقلیم ها در سطح تاج باقی می مانند.

هندسه های باز مسیرهای جریان هوا واضح تری را فراهم می کنند. سیستم‌های HVAC می‌توانند به جای مقابله با موانع، هوای مطبوع را در جایی که مورد نیاز است، تحویل دهند. این امر اتکا به حرکت تهاجمی هوا را کاهش می دهد و استرس کلی سیستم را کاهش می دهد.

بار نهان از توزیع نور پیروی می کند نه چگالی توان

گیاهان بر اساس نمودارهای وات متعرق نمی شوند. آنها بر اساس نوری که واقعاً تجربه می کنند تعرق می کنند.

توزیع نابرابر نور منجر به تعرق ناهموار می شود. تعرق ناهموار باعث ایجاد بار نهفته ناهموار می شود. سپس سیستم های HVAC مجبور می شوند به جای حفظ یک محیط یکپارچه، رطوبت موضعی را تعقیب کنند.

این توضیح می‌دهد که چرا برخی از تأسیسات پس از تغییر به سیستم‌های LED کم‌توان-با مشکل مواجه می‌شوند. گرمای کل کاهش می‌یابد، اما رفتار رطوبت کمتر قابل پیش‌بینی می‌شود زیرا هندسه نور پاسخ گیاه را تغییر می‌دهد.

چرا هندسه تاشو با واقعیت عملیاتی HVAC هماهنگ است؟

تجهیزات HVAC در محدوده عملیاتی تعریف شده بهترین عملکرد را دارند. نوسانات شدید در نسبت‌های معقول-به-بار نهان، سیستم‌ها را به خارج از این محدوده‌ها سوق می‌دهد و کارایی و پایداری کنترل را کاهش می‌دهد.

چراغ‌های LED تاشو با طراحی، افراط‌ها را کاهش می‌دهند. گرما در چندین میله پخش می شود. جریان هوا همچنان در دسترس است. انتشار رطوبت به دنبال منحنی های صاف تر است. نتیجه فقط صرفه جویی در انرژی نیست، بلکه ثبات عملیاتی است.

JTGL چراغ های رشد تاشو را طراحی می کندحول این واقعیت، هندسه‌ای را اولویت‌بندی می‌کند که با جریان هوا و رفتار گیاه کار می‌کند تا اینکه به تنهایی وات را تعقیب کند. این رویکرد منعکس کننده درس های آموخته شده از تاسیسات تجاری واقعی است، نه بهینه سازی نظری.

برنامه ریزی تهویه مطبوع بدون هندسه حدسی است

زمانی که برنامه ریزی تهویه مطبوع تنها بر اساس چگالی توان است، مهندسان با فرضیات بزرگ و محافظه کارانه آن را جبران می کنند. سیستم ها گران، پیچیده و ناکارآمد می شوند.

گنجاندن هندسه نور در برنامه ریزی اولیه، حدس و گمان را با رفتار واقعی بار جایگزین می کند. برای اتاق‌های رشد تجاری که با حاشیه‌های کم کار می‌کنند، این تفاوت مستقیماً بر- بازگشت سرمایه طولانی مدت و اطمینان عملیاتی تأثیر می‌گذارد.

فکر نهایی

شمارش وات آسان است. هندسه تعیین می کند که در واقع چه اتفاقی می افتد. در پروژه های کشت تجاری بزرگتر، رفتار روشنایی، ساختار قفسه و عملکرد HVAC باید باشدبا هم به عنوان یک سیستم طراحی شده است، نه به عنوان اجزای مجزا.

هنگامی که هندسه نور به عنوان یک متغیر اصلی HVAC در نظر گرفته می شود، کنترل محیطی احساس واکنش نشان نمی دهد و مانند یک سیستم رفتار می کند. این تغییر اغلب امکاناتی را که به سرعت تثبیت می شوند از آنهایی که سال ها صرف تصحیح اشتباهات قابل اجتناب می کنند جدا می کند.