اولین باری که نصب می کنیدزیر نور سایبان، واکنش به ندرت هیجانی است. این ناامیدی است.
ناگهان اتاق تنگ تر می شود.
مسیرهایی که "به اندازه کافی خوب" بودند احساس ناخوشایندی دارند.
کارهایی که قبلاً خودکار بودند نیاز به تفکر بیشتری دارند.
شما شروع به برخورد با چیزهایی می کنید که قبلاً هیچ مشکلی نداشتند.
بیشتر پرورش دهندگان این را با صدای بلند نمی گویند، اما تقریباً همه آن را احساس می کنند.
این ناراحتی به این دلیل نیست که نور رشد زیر سایبان ایده بدی است. به این دلیل است که حقیقتی را آشکار میکند که نادیده گرفتن آن در اتاقهای-روشن- بسیار آسان است:اکثر اتاق های رشد هرگز برای اهمیت دادن به سایبان پایین طراحی نشده اند.
نورپردازی زیر سایبان فقط به نور اضافه نمی کند. این شما را مجبور می کند که با نحوه عملکرد اتاق در واقع زمانی که مردم و گیاهان هر دو نیاز به دسترسی به نیمه پایینی محصول دارند روبرو شوید.
اولین تحقق: اتاق هرگز برای سایبان پایین طراحی نشده است
چیدمان سنتی اتاق رشد یک چیز را به طور پیش فرض فرض می کند: همه چیز مهم بالاتر از ارتفاع کمر اتفاق می افتد.
نورپردازی بالا این فرض را تقویت می کند. بیشتر مشاهده، هرس و تصمیم گیری{1}}از میانه به بالا انجام می شود. سایبان پایینی وجود دارد، اما به عنوان ثانویه، یکبار مصرف، یا حداقل ناخوشایند در نظر گرفته می شود. در نتیجه، بسیاری از تصمیمات چیدمان بی سر و صدا از همان منطق پیروی می کنند:
- فاصله ردیف برای عرض سایبان بهینه شده است، نه فضای پا
- مسیرهای پیادهروی برای چرخ دستیها، نه کارگران خمیده
- قفسه ها و نیمکت هایی که برای بارگذاری طراحی شده اند، نه برای دسترسی
- پروتکل های تمیز کردن بر اساس آنچه مردم می توانند به راحتی به آن دسترسی پیدا کنند ساخته شده است
تا زمانی که سایبان پایین تاریک و غیرمولد باقی بماند، این سازش ها قابل تحمل هستند. لحظهزیر نور سایبانمعرفی شده است، آنها دیگر نامرئی نیستند.
نورپردازی زیر سایهبان مشکلاتی در چیدمان ایجاد نمیکند - آنها را آشکار میکند
یکی از مهمترین درسهایی که پرورشدهندگان پس از نصب لامپهای رشد LED زیر سایبان میآموزند این است که خود چراغها به ندرت مشکل اصلی هستند.
ردیف های باریک باریک تر به نظر می رسند. چرخش های ناجور اجتناب ناپذیر می شوند.
مناطق سخت--به خطرات آلودگی آشکار تبدیل میشوند.
نور اتاق را خراب نکرد. به سادگی بهانه نادیده گرفتن نیمه پایینی گیاه را از بین برد.
به همین دلیل است که بسیاری از پرورش دهندگان احساس می کنند که نور سایبان "کار کردن در اتاق را سخت تر می کند." کاری که واقعا انجام می دهد این استاین توهم را از بین ببرید که کار کردن با اتاق در ابتدا آسان بوده است.
هنگامی که سایبان پایین اهمیت پیدا می کند، همه چیزهایی که در مورد چیدمان حاشیه ای بود تقویت می شود.
سوال Layout از "آیا می توانم این را مناسب کنم؟" تغییر می کند. به "آیا می توانم هر روز اینگونه کار کنم؟"
از نقطه نظر طراحی، به راحتی می توان پرسید که آیا نورهای زیر سایبان از نظر فیزیکی بین ردیف ها قرار می گیرند یا خیر. از دیدگاه یک کشاورز، این سوال تقریباً بی ربط است.
سوال واقعی عملیاتی است:
- آیا می توانم روزانه بدون تردید اینجا قدم بزنم؟
- آیا کارگران می توانند بدون درگیری اتاق را مرتب کنند، ببینند و تمیز کنند؟
- وقتی مشکلی پیش می آید، آیا می توان به سرعت و ایمن به آن دسترسی پیدا کرد؟
زیر سایه بان رشد نور این سوالات را مجبور می کند زیرا سایبان پایین را به یک تبدیل می کندمنطقه کاری، یک منطقه مرده نیست. هنگامی که این اتفاق می افتد، چیدمان به یک مشکل انسانی تبدیل می شود، نه فقط یک مشکل فضایی. این چالشهای چیدمان حتی محدودتر هستندامکانات با ارتفاع سقف محدود.
روشن کردن سایبان پایین به این معنی است که شما مسئول آن هستید
این تغییر روانی است که بسیاری از پرورش دهندگان آن را پیش بینی نمی کنند.
قبل از نور سایبان، سایبان پایینی را می توان بدون احساس گناه نادیده گرفت. اگر مشکلی در آن پایین پیش می آمد، نوشتن آن به عنوان اجتناب ناپذیر آسان بود.
پس از نصبLED زیر چراغ های سایبان، آن بهانه ناپدید می شود.
اگر سایبان پایینی روشن است، باید بررسی شود.
اگر فعال است، باید حفظ شود.
اگر مولد باشد، باید به درستی برداشت شود.
این مسئولیت نحوه حرکت پرورش دهندگان را در اتاق تغییر می دهد. جایی که می ایستند، کجا خم می شوند و کجا زمان می گذرانند تغییر می کند.
اتاقهایی که تحت نور بالا "به اندازه کافی خوب" بودند، ناگهان طراحی کمتری-میشوند.
چرا پیادهروها و دسترسی به گلوگاه واقعی تبدیل میشوند؟
یکی از اولین نقاط دردناک چیدمان که پرورش دهندگان پس از اضافه کردن نور سایبان متوجه می شوند دسترسی است. نور ممکن است به طور کامل به سایبان پایینی برسد، اما اگر مردم نتوانند به آن برسند، مشکلات بی سر و صدا جمع می شوند.
پیشاهنگی عجله می کند
مسائل جزئی به تعویق می افتد
تمیز کردن ناسازگار می شود
در اتاقهایی که فقط{0}}روشن-بالا هستند، این سازشها خطرناک به نظر نمیرسند زیرا سایبان پایینی اهمیت چندانی ندارد. با روشنایی زیر سایبان، آنها بلافاصله اهمیت می یابند.
اینجاست که بسیاری از پرورش دهندگان متوجه این موضوع می شوندنور و چیدمان تصمیمات جدایی ناپذیری هستند. روشنایی فضا را فعال می کند. Layout تعیین می کند که آیا آن فضا واقعاً قابل مدیریت است یا خیر.
نورپردازی تحت سایبان، چیدمان هایی را که بر اساس فرضیات ساخته شده اند، مجازات می کند
اکثر اتاق های رشد تجاری تحت یک فرض اصلی طراحی شده اند: نور عمودی از بالا کافی است.
نورپردازی زیر سایبان این فرض را می شکند.
هنگامی که نور از پایین، از طرفین یا از بین ردیف ها شروع به آمدن می کند، هر مصالحه قبلی آزمایش می شود. کابلها، تکیهگاهها، پایههای نیمکت و عناصر ساختاری که هرگز با نور بالا تداخل نداشتهاند، ناگهان با میدان نور و با کارگران تعامل دارند.
به همین دلیل است که بازسازی زیر نور سایبان در یک اتاق موجود اغلب دردناک است. اتاق در برابر آن مقاومت می کند، نه به این دلیل که فناوری نقص دارد، بلکه به این دلیل که فضا هرگز برای آن آماده نشده است.
چرا نورپردازی در زیر سایبان زمانی که اتاق انتظار آن را دارد بهترین عملکرد را دارد؟
پرورش دهندگانی که از ابتدا تحت نور سایبان برنامه ریزی می کنند تجربه بسیار متفاوتی را نسبت به کسانی که بعداً آن را اضافه می کنند گزارش می دهند.
هنگامی که در زیر سایبان نور مورد انتظار است:
- فاصله ردیف برای کارهای سطح پایینتر-
- ارتفاع نیمکت و ساختار فضایی برای دسترسی باقی می گذارد
- مسیرهای نظافت و نظافت زود هنگام در نظر گرفته می شوند
- کارگران برای کار در تمام ارتفاع کارخانه آموزش دیده اند
وقتی بعداً اضافه شود، هر یک از این عناصر تبدیل به یک مذاکره می شود. به همین دلیل است که پرورش دهندگان باتجربه اغلب می گویند که نور سایبان چیزی نیست که شما «اضافه کنید». این چیزی است که شماطراحی اطراف.
انتخاب زاویه پرتو در مورد فضا است، نه مشخصات
در پروژه های کشت واقعی، پرورش دهندگان به سرعت متوجه می شوند که مشکل به ندرت روشنایی است. این یک نفوذ است.
نورهایی که بیش از حد به داخل گذرگاه ها می ریزند، دسترسی را مسدود می کنند یا حرکت نامناسب را مجبور می کنند، اصطکاک روزانه ایجاد می کنند.
نورهای خیلی باریک می توانند مناطق فعال سازی ناهمواری را ایجاد کنند که هدف از نورپردازی زیر سایبان را به کلی ناکام می گذارد.
اینجاست کهJTGL زیر نورهای رشد سایباناغلب انتخاب می شوند، نه به دلیل عملکرد عنوان، بلکه به دلیل انعطاف پذیری طرح. ارائهزاویه پرتو 120 درجه و 240 درجهبه پرورش دهندگان اجازه می دهد تا به جای اینکه اتاق را مجبور کنند تا با نور سازگار شود، پخش نور را با محدودیت های فیزیکی مطابقت دهند.
A زاویه پرتو 120 درجهپوشش جهتدار و کنترلشدهتری را ارائه میکند که نشت در مسیرهای پیادهروی و مناطق کاری را به حداقل میرساند و ادغام آن را در طرحبندیهای محکمتر آسانتر میکند. الفزاویه پرتو 240 درجهگسترش جانبی وسیع تری را ارائه می دهد که در اتاق هایی با فاصله سخاوتمندانه تر و دسترسی بهتر به خوبی کار می کند و مناطق سایه را بدون افزایش تعداد نور کاهش می دهد.
زمانی که باید قبل از اضافه کردن نور زیر سایه بان، طرح بندی را تجدید نظر کنید
موقعیتهایی وجود دارد که پاسخ صادقانه «افزودن زیر نور سایبان» نیست، بلکه «اول اتاق را تعمیر کنید» است.
اگر فاصله ردیف در حال حاضر به حد خود رسیده است، اگر کارگران برای حرکت راحت تلاش می کنند، یا اگر تمیز کردن و تعمیر و نگهداری از قبل به خطر افتاده است، زیر نور سایبان این نقاط ضعف را بزرگتر می کند. در این موارد، افزودن نور باعث بهبود عملکرد نمی شود. استرس را افزایش می دهد.
پرورش دهندگان باتجربه این را می دانند و در برابر وسوسه استفاده از نور سایبان به عنوان یک ارتقاء سریع مقاومت می کنند. آنها این را درک می کنندبدهی طرح باید قبل از تحقق مزایای روشنایی پرداخت شود.
طرز فکر چیدمان لحظه ای بالاخره تغییر می کند
در برخی مواقع، معمولاً پس از چند چرخه ناراحت کننده، پرورش دهندگان به این واقعیت می رسند. روشنایی زیر سایبان یک تصمیم روشنایی نیست. این یک تصمیم مسئولیت است.
هنگامی که سایبان پایینی را روشن کردید، متعهد می شوید که آن را به درستی مدیریت کنید. این تعهد باعث چیدمان بهتر، دسترسی واضح تر و طراحی اتاق صادقانه تر می شود.
اتاق هایی که با نورهای زیر سایبان موفق می شوند، اتاق هایی نیستند که بیشترین نور را دارند. آنها کسانی هستند که افراد می توانند در هر سطحی که از کارخانه خواسته می شود به راحتی کار کنند.نور رشد زیر سایهدار فقط زمانی کار میکند که به عنوان یک لایه در یک استراتژی روشنایی لایهای گستردهتر در نظر گرفته شود.
